woensdag 9 november 2016

Het jasje op avontuur

 scroll down for an English version of the story

Jaren geleden maakte ik voor het eerst een jasje, een patroontje uit de Ottobre winter 2012.
Ik maakte het voor mijn zoontje, die toen nog in de kleuterklas zat.
Het is veel en graag gedragen. Hij sloot het jasje in z'n hart. Zodanig dat hij, toen het eigenlijk al te klein was, nog geen afstand kon doen.
Nu mag het wel verhuizen naar Brussel, naar een nieuwe draagster, en later drager.

Dat maakt mij zo blij!
Als je kind gaat houden van wat je voor hem maakte (dat gebeurt niet altijd ;-)
En ook: De zelfgemaakte kledingstukken die op reis gaan, en opnieuw de kans krijgen om een kindje warm te houden, om nieuwe verhalen te schrijven samen met de nieuwe eigenaar.


Dingen creëren heeft iets met liefde te maken.
Scheppen, er tijd en liefde in stoppen, geven, ontvangen, met liefde dragen, appreciëren, herinneringen maken, ...

Liefde -en mededogen-  is wat de wereld vandaag zo hard nodig heeft!

'Kan een jasje naaien de wereld redden?'
Misschien moeten we dan allemaal een jasje maken voor meneer de president!


Bedankt voor je bezoekje,
Sofie


Years ago I made my first winter coat. A warm coat for my son who was four years old at the time.
He wore it a lot and loved it!
He loved it so much that he couldn't part with it when it didn't fit him anymore.
Now the coat can go on a journey to Brussels, to M and J.

It makes me happy!
Your child that falls in love with something you made (doesn't allways happen😉).
And a piece of clothing that gets a chance to be loved again, and to write new stories together with the new owner.

Creating things has something to do with love.
And love is what the world needs right now!
'Can making a coat save the world?'
Maybe we should all make a coat for the president then ...


Thank you for stopping by,
Sofie


Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen